Kuzey Yıldızı

Çok masal yazdım
Çok masal okudum
Bazılarını kendime sakladım
Bazılarını dünya âlem duysun istedim.

Hayaller ve gerçeklerin apayrı dünyaları vardı
Her şeyin farkındaydım
Bazen yanıldım ama çoğu zaman onları birbirinden ayırdım.

Bilgiye sahip olmak yeterli değildi
Özümsemedikçe, yaşamadıkça bilgi de bir hiçti
Her şeyi biliyorum dediğim gün yeniden öğreneceğimin farkındaydım
Ama açıktım buna
Büyük sözler evrene gönderilen bir davetti.

İnsan bir gün yolunu kaybederse ne yapmalı?
Ağlanıp sızlanıp suçu başkalarına mı atmalı?

Belki de her insanın bir kuzey yıldızı olmalı
Ne zaman kaybolduğunu düşünse
Gökyüzüne bakıp onu orada bulmalı

İnsan bir gün yolunu kaybedebilir
Kanatları kırılabilir, uçmayı unutabilir
Neyin doğru, neyin yanlış olduğunu anlayamayabilir
Öyle karışır ki aklı kendinden geçebilir.

Her insanın bir kuzey yıldızı olmalı
Başını her gökyüzüne kaldırışında onu orada bulmalı
Her göz kırpışında hakikati görmeli
Gösterdiği yönün dosdoğru olduğuna kalbiyle inanmalı
Ve düşerse bir gün
Başını kaldırıp gökyüzüne bakacak takati kalmazsa
Onu rüyalarında bulmalı:

 “Bir gün yolunu kaybedersen
 Nasıl başladığımızı hatırla…”