Bugünün tekrarının olmayacağını bilmek ne tuhaf ya da bütün günler birbirinin tekrarı mı?
Bir ölümlüyüm oysa ben, dünya bir tek benim için yaratılmadı.
Benden önce her şeyi anlamlandırmaya çalışan benim gibi insanlar gelip geçtiler ve hepsi unutuldular.
Neydi o halde yaşamın amacı?
Bir su gibi akmak mı sadece, yerini bulmak umuduyla?
Donmak mı, ısınmak mı, yanmak mı, halden hale geçip yine de o eksikliği giderememek mi?
Çözülmemiş her şey bir benzerini mi yaratır sonraları ve çözemedikçe daha mı çok bağlanırız o kördüğüme?
Her şey çok basit değil mi aslında, onu karmaşıklaştıran biz değil miyiz?
Bazen iki kelime yeterliyken onlarca kelimeyle hiçbir şey söyleyemediğimiz zamanlarda zaman da bize gülüyor mudur acaba?
Okuyamadıysak bu bizim eksikliğimizdir, o apaçıktır oysa.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder