Eksik olan sendin ey karşımdaki. Zaman hakikatti, kendini uyuttun. Susman gereken yerde çok konuşup konuşman gerektiğinde hep sustun. Sendin aymaz, sendin eyyamcı.
Aldın mı yükünü, taşıyıcısı mısın günahkâr düşüncelerin? Aklın kirada mı yoksa ağır mı geldi sana bildiklerim? Elzemi bilmez insan, kendini de bilmez misin?
Sen ki düşündüğünü düşünebilen varlık, düşlerinden düşerken ayakların basmaz mı yere? İnsan kaç kez düşebilir ki dönüşsüz bir seyre?
Garibin öyküsü değildir hayat. Sen ki hayal bile olamazsın. Kuru, yan, yok ol dese biri küllerinden doğamazsın. Ziyanısın tüm zayıflıkların, ziya sanmıştı seni karanlıklarım.
Korkusuz bir ecel, vakitsiz bir tecelli, fiilsiz bir suç, dualardan beklenmeyen sonuç gibisin. Öksüz bıraktığım kelimeler hükümsüzlüğünü ilan etsin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder